• Link to Facebook
  • Link to X
  • Link to Mail
  • Link to Rss this site
Custodian of Mecatol Rex
  • Nasza ekipa
  • Recenzje
  • Blog
  • Felietony
  • Współpraca
  • Kontakt
  • Click to open the search input field Click to open the search input field Szukaj
  • Menu Menu
Ostatnie wpisy na blogu
ZnadPlanszy.pl |BLOGI

Panaceum – recenzja

3 kwietnia 2019/0 Komentarze/w Recenzja/Autor Katarzyna Satława

Stara chińska legenda głosi, że prawie 3000 lat przed naszą erą Shennong, zwany także „Płomiennym Cesarzem”, dał początek nauce, nazywanej przez współczesnych medycyną. W grze „Panaceum” wcielamy się w adeptów starożytnej sztuki ziołolecznictwa. Cesarstwu grozi epidemia, więc naszym celem staje się odkrycie leku, który zapobiegnie pladze. Do miana największego zielarza pretenduje wielu medyków, a bez współpracy z nimi nie uda nam się odnaleźć upragnionego specyfiku. Aby odkryć lekarstwo na epidemię musimy dzielić się więc informacjami, pamiętając że tylko jeden z nas otrzyma miano bohatera. Czy w grze „Panaceum”, wydanej przez Lucrum Games, uda nam się znaleźć lek na wszystko?

 

Pierwsze wrażenia i wygląd

Gra „Panaceum” mieści się w niewielkim pudełku. Moją uwagę w pierwszej kolejności przykuła pięknie ilustrowana okładka. Możemy na niej znaleźć scenkę dobrze wprowadzającą nas w tematykę gry. Na pierwszym planie znajduje się kobieta z torbą pełną roślin, natomiast w tle widać ucznia, który w pełnym skupieniu wytwarza miksturę. Wszystko to w przepięknym otoczeniu natury pełnej kolorowych motyli i wysokich, majestatycznych gór. Ujęło mnie również ostrzeżenie zamieszczone na okładce: „Przed użyciem skonsultuj się z zielarzem lub znachorem”.

W pudełku znajdziemy krótką instrukcję. Jest ona napisana w miarę przejrzyście i zawiera przykłady, pomocne w zrozumieniu zasad rozgrywki. Najważniejszymi komponentami gry są karty składników, receptur oraz akcji. Pierwsze z nich to 14 elementów mikstur, podzielonych na cztery kolory. W grze występuje 5 kart niebieskich, oznaczających wodę, oraz karty przedstawiające różne zioła: 4 zielone, 3 żółte i 2 czerwone (przypomnienie o tym znajdziemy na kartach składników i receptur pod danym kolorem). Są one pięknie ilustrowane i opatrzone chińskimi nazwami. Równie klimatyczne obrazki znajdziemy na 7 kartach receptur oraz 5 kartach akcji, a także na znacznikach zielarzy i dwustronnych znacznikach panaceów. Wszystkie elementy gry wykonane są solidnie i z dbałością o szczegóły.

 

Przygotowanie i zasady gry

Przed rozpoczęciem rozgrywki każdy z graczy otrzymuje znacznik zielarza oraz panaceum w wybranym przez siebie kolorze. W miejscu dostępnym dla wszystkich osób należy umieścić odkryte karty receptur. Następnie na środku stołu kładziemy także karty akcji. Jeśli jesteśmy graczami początkującymi, instrukcja sugeruje użycie tylko dwóch z nich: Diagnozowania i Leczenia. Znacznie upraszcza i skraca to rozgrywkę. Kolejny krok to losowe umieszczenie dwóch zakrytych składników pod kartą Leczenie. Jest to Panaceum, którego skład będziemy próbowali odkryć w czasie gry. Pozostałe składniki rozdajemy wszystkim graczom. Są one oczywiście niejawne. Rozgrywkę rozpoczyna osoba, która jako ostatnia przyjmowała jakiś lek. W swojej turze przesuwa ona znacznik zielarza na jedną z receptur znajdujących się na stole. Później umieszcza znacznik na wybranej karcie akcji i wykonuje wskazaną na niej czynność. Następuje teraz tura gracza po lewej stronie. Przesunięcie Znacznika Zielarza jest obowiązkowe, jednak Znacznik Akcji może pozostać na tej samej karcie, jeśli kolejny gracz chce wykonać to samo działanie co jego poprzednik. Tury wykonuje się tak długo, aż  któryś z zielarzy odkryje Panaceum.

W grze możemy skorzystać z 5 akcji:

  • diagnozowanie – gracz wybiera jeden z kolorów receptury, na której znajduje się jego znacznik zielarza. Przekazuje kartę składnika tej barwy wybranemu graczowi tak, by inni zielarze go nie widzieli. Osoba, która w wyniku akcji otrzymała kartę, zatrzymuje ją. Nie podając nazwy barw głośno mówi ile ma składników pasujących do drugiego koloru znajdującego się na karcie receptury, z której skorzystał aktywny gracz
  • wymiana – aktywny zielarz przekazuje składnik w kolorze zgodnym z kartą receptury na której umieścił swój znacznik. W odpowiedzi otrzymuje wszystkie składniki pasujące do drugiej z barw. Jeśli gracz nie ma zgodnych kart, niczego nie przekazuje
  • zbierania – aktywny gracz wybiera innego zielarza. Ten, musi mu przekazać wszystkie posiadane składniki jednego z kolorów receptury, na której jego przeciwnik umieścił swój znacznik zielarza
  • warzenie – aktywny gracz wskazuje przeciwnika. Otrzymuje od konkurenta po jednym składniku w kolorach receptury, którą wybrał na początku swojej tury
  • leczenie – aktywny gracz umieszcza swój znacznik panaceum na recepturze, którą uznaje za poszukiwany lek. Pozostali zielarze mogą umieścić swoje znaczniki z napisem „Zgadzam się” na tej samej formule, albo wskazać inną miksturę, której nie obstawiał jeszcze żaden przeciwnik. Istnieje również możliwość spasowania

Rozpoczynając od aktywnego gracza, każda osoba, podgląda składniki znajdujące się pod kartą akcji Leczenie i porównuje z tymi, które obstawił. Jeśli któryś z graczy odnalazł Panaceum, otrzymuje punkty zwycięstwa. W przeciwnym razie karty składników są odkładane na miejsce. Wszyscy gracze, którzy zgodzili się z błędną teorią lub wybrali inną, także nieskuteczną Recepturę, od tego momentu jedynie odpowiadają na pytania i wykonują polecenia pozostałych w grze zielarzy. Jeśli w grze pozostała tylko jedna osoba, musi ona wykonać akcję leczenia.

Za umieszczenie znacznika panaceum na poprawnej formule gracz otrzymuje 3 punkty, na błędnej –    0 punktów. Osoby, które zgodziły się z poprawną teorią uzyskują po 1 punkcie, a za poparcie błędnej tracą po 1 punkcie. Po odkryciu Panaceum kończy się runda. Gracze przystępują do kolejnej i grają tak długo, aż któryś z  zielarzy uzyska 6 punktów.

Gra w założeniu wymaga zapamiętywania uzyskanych w wyniku akcji informacji, jednak autor sugeruje, że można je również notować, aby nieco uprościć sobie zadanie. Dodatkowo w instrukcji możemy znaleźć zasady zaawansowane polegające na przewidywaniu i obstawianiu koloru składnika panaceum w trakcie gry. Gracze mogą w ten sposób nieco urozmaicić rozgrywkę, otrzymując za poprawne szacowanie dodatkowe punkty zwycięstwa.

 

Wrażenia i opinia

Gra „Panaceum” opiera się przede wszystkim na umiejętności dedukcji i logicznego myślenia. W wyniku prostych akcji, uzyskujemy potrzebne informacje. Sztuką jest dojść do właściwego rozwiązania zanim nasi przeciwnicy sami odkryją lek na szalejącą w okolicy zarazę. Równie istotne jak nasze działania są więc wskazówki otrzymane w wyniku poczynań innych zielarzy. W ciągu całej rozgrywki musimy wykazać się nie tylko umiejętnością łączenia faktów, ale też uwagą i sprytem. Dedukcja  i zapamiętywanie nigdy nie stanowiły dla mnie wielkiego wyzwania, dlatego przy„Panaceum” bawiłam się całkiem dobrze, zarówno grając z 2 jak i z 3 przeciwnikami. Podczas tury innych nie ma czasu na nudę, ponieważ z ich akcji możemy nie raz wyciągnąć więcej informacji, niż z własnej.

W grze nie znajdziemy wiele negatywnej interakcji. Wbrew pozorom zabieranie kart innym graczom nie jest działaniem przeciwko nim. Akcje, podczas których składniki często zmieniają właścicieli, mają na celu uzyskanie nowych informacji. Najgorszą rzeczą, jaką możemy zrobić przeciwko innym, to znalezienie panaceum przed nimi.

Prostota zasad sprawia, że wytłumaczenie reguł zajmuje zaledwie chwilę. Sama rozgrywka również nie powinna zająć zbyt wiele czasu – według autorów to 15-30 minut. Gra skierowana jest do osób powyżej 8 roku życia. Wynika to prawdopodobnie z konieczności zapamiętywania uzyskiwanych informacji. Myślę, że przy zastosowaniu notatnika, również młodsi gracze z powodzeniem mogą uczestniczyć w rozgrywce. Z czasem także oni będą mogli porzucić notatnik.

„Panaceum” ma potencjał, aby edukować i zachęcać graczy, szczególnie dzieci, do zdobywania nowych informacji. Zarówno nazwy ziół jak i receptury w założeniu miały pewnie odzwierciedlać rzeczywistość lub przynajmniej w jakimś stopniu do niej nawiązywać. Niestety rośliny mają nazwy tylko w języku chińskim, natomiast receptury nie zostały w ogóle nazwane. Polskie napisy psułyby spójne graficznie karty, ale chociaż w instrukcji można było zamieścić ciekawostki o tym, co robimy i jakie leki staramy się odkryć. Dawałoby to dodatkowe punkty do klimatu gry, którego jest tu, dosłownie, jak na lekarstwo. Osoby, które cenią go w grach, niekoniecznie zachwycą się „Panaceum”. Mamy tu co prawda ciekawą historię, która tłumaczy dlaczego szukamy leku, jednak nie ma ona żadnego znaczenia w czasie gry. W czasie rozgrywki gracze skupiają się głównie na kolorach, a nie na ładnych ilustracjach czy historii. Minusem jest także to, że na jedną rozgrywkę składa się kilka rozdań. Może ich być całkiem sporo jak na tak małą grę, co może doprowadzić do tego, że kolejne etapy mogą się dłużyć. Dla mniej cierpliwych graczy i dzieci dobrym rozwiązaniem będzie ograniczenie ilości rozdań.

galerię zdjęć do recenzji przygotował:
Krzysztof Szarawarski

PLUSY:

  • proste zasady
  • solidne wykonanie
  • bardzo ładne grafiki
  • pozwala ćwiczyć pamięć i umiejętność dedukcji

MINUSY:

  • brak klimatu
  • powtarzalne rozdania podczas jednej rozgrywki, przez które gra może się dłużyć

 


Za przekazanie gry do recenzji dziękujemy wydawnictwu


Jeśli podoba się Wam ten blog i chcielibyście być na bieżąco albo zerknąć za kulisy powstawania artykułów, zajrzyjcie koniecznie na nasze fanpage’e na:

       

Udostępnij
Tagi: dla czterech graczy, dla trzech graczy, EmperorS4, Eros Lin, Herbalism, Liu Xiao, Lucrum Games, opinie o grze panaceum, Panaceum, panaceum lucrum custodian, Panaceum recenzja, recenzja panaceum od lucrum games
https://custodianofmecatolrex.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/80/2019/04/panaceum_007.jpg 1280 1920 Katarzyna Satława https://custodianofmecatolrex.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/80/2017/07/CustodianofMecatolRex-head-3.png Katarzyna Satława2019-04-03 09:00:412021-01-16 19:13:25Panaceum – recenzja
Artykuły, które również mogą się Tobie spodobać
Sojusz wykuty w lochu – pierwsze wrażenia z rozgrywki w Dungeon Alliance
Amazonki – recenzja
Doom The Board Game second edition – recenzja
Sekret – recenzja
Orleans – recenzja
Burning Suns – recenzja
Wodny Szlak – recenzja
Kości Obfitości – recenzja
https://www.facebook.com/KrMSzhttps://www.instagram.com/custodianofmecatolrex/https://twitter.com/KSzarawarskihttps://custodianofmecatolrex.znadplanszy.pl/kontakt/

Krzysztof Szarawarski
Choć wyglądam młodo, pochodzę z pokolenia, które pamięta dobrze co łączyło ołówek z kasetą magnetofonową… Albo czym w ogóle była kaseta magnetofonowa ;) Przygodę z grami planszowymi zaczynałem jak wielu, od prostych tytułów, takich jak Super Farmer, Barykady. Później przyszedł czas na Gwiezdnego Kupca i Magię i Miecz przy której spędziłem masę czasu w latach 90-tych. Po dłuższej przerwie, powróciłem do gier planszowych w 2011r.. Do powrotu przyczynił się ponownie
Talisman Magii i Miecz. Od tamtej pory gry planszowe są moim głównym hobby, którym obecnie staram się zarazić moje dzieci. Na co dzień grywam we wszystkie rodzaje gier, choć do moich ulubionych gatunków należą strategie 4x w klimacie Sci-fi oraz gry wojenne. Doceniam jednak zalety gier euro, więc będę także o nich pisał od czasu do czasu...

Custodian of Mecatol Rex

ODWIEDŹ KONIECZNIE:




NAJNOWSZE WPISY

  • 10 Days in the USA – recenzja30 sierpnia 2019 - 07:00
  • Wirus 2: Ewolucja – recenzja rozszerzenia do gry Wirus!27 sierpnia 2019 - 07:00
  • Wirus – recenzja Kasi26 sierpnia 2019 - 15:05
  • Projekt Manhattan – recenzja28 lipca 2019 - 19:38
  • Tikal – recenzja26 lipca 2019 - 07:00
  • Testowane na dzieciach #3 – małe, szwajcarskie gry22 lipca 2019 - 07:00
  • Sojusz wykuty w lochu – pierwsze wrażenia z rozgrywki w Dungeon Alliance19 lipca 2019 - 09:57
  • Szarlatani z Pasikurowic – recenzja18 lipca 2019 - 11:01
  • Fudżi – recenzja10 lipca 2019 - 09:44
  • Small Star Empires – recenzja3 lipca 2019 - 07:00
  • Gra miesiąca – Czerwiec 20191 lipca 2019 - 12:00
  • Dungeons & Dragons 5 edycja – recenzja zestawu startowego13 czerwca 2019 - 10:47
  • Blackout Hongkong – recenzja11 czerwca 2019 - 07:00
  • Gra miesiąca – Maj 201910 czerwca 2019 - 11:50
  • Paperback – recenzja7 czerwca 2019 - 07:00

Kategorie

  • Blog
  • Felietony
  • Recenzja

Pages

  • Kontakt
  • Nasza ekipa
  • Współpraca
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje

Archiwa

  • sierpień 2019 (3)
  • lipiec 2019 (8)
  • czerwiec 2019 (5)
  • maj 2019 (12)
  • kwiecień 2019 (8)
  • marzec 2019 (15)
  • luty 2019 (10)
  • styczeń 2019 (9)
  • grudzień 2018 (7)
  • listopad 2018 (7)
  • październik 2018 (10)
  • wrzesień 2018 (8)
  • sierpień 2018 (6)
  • lipiec 2018 (2)
  • czerwiec 2018 (9)
  • maj 2018 (4)
  • kwiecień 2018 (5)
  • marzec 2018 (1)
  • luty 2018 (4)
  • styczeń 2018 (10)
  • grudzień 2017 (13)
  • listopad 2017 (12)
  • październik 2017 (16)
  • wrzesień 2017 (11)
  • sierpień 2017 (13)
  • lipiec 2017 (2)
RSS Feed Logo RSS Feed Logo Subscribeto RSS Feed

ZnadPlanszy.pl

  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
© Copyright - Custodian of Mecatol Rex | ZnadPlanszy.pl
© 2013 ZnadPlanszy.pl Wszystkie prawa zastrzeżone | Serwis stworzony przez T&Y Board Solution - Enfold Theme by Kriesi
  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
Link to: Gra miesiąca – Marzec 2019 Link to: Gra miesiąca – Marzec 2019 Gra miesiąca – Marzec 2019 Link to: Gildie Londynu – recenzja Link to: Gildie Londynu – recenzja Gildie Londynu – recenzja
Scroll to top Scroll to top Scroll to top